Peki ama, insan en çok kimi sever? Kiminle arasında çıkar birliği varsa, kimin rahatına kendi rahatı, kimin yoksulluğunu kendi yoksulluğu sayıyorsa en çok sevdiği odur.
Oysa ki, sertlik insanın içindeki coşkunluktan gelse bile, eğitim yoluyla yiğitliğe çevrilebilir. Ama bu sertlik aşırı hâle gelirse, çekilmez bir kabalık olur.