"Haftanın birkaç gecesi, Bay Jones uyuduktan sonra, samanlıkta gizli toplantılar düzenliyor, Hayvancılığın temel ilkelerini öbür hayvanlara anlatıyorlardı. İlk başlarda, büyük bir ahmaklık ve vurdumduymazlıkla karşılaşmışlardı. Bazı hayvanlar 'Efendimiz' dedikleri Bay Jones'a bağlılığın bir görev olduğundan dem vuruyorlar; bazıları da, 'Bay Jones bizi besliyor. O olmasa, açlıktan ölürüz,' gibisinden salakça laflar ediyorlardı. Kimileri, 'Biz öldükten sonra olacakların bize ne yararı dokunur ki?' ya da 'Madem bu Ayaklanma nasıl olsa gerçekleşecek, bu uğurda çalışmışız çalışmamışız ne fark eder?' gibi sorular soruyorlardı. Domuzlar, bu tür konuşmaların Hayvancılığın ruhuna aykırı olduğunu kavratana kadar akla karayı seçiyorlardı. Soruların en ahmakçası ak kısrak Mollie'den gelmişti; Mollie'nin Snowball'a sorduğu ilk soru, 'Ayaklanmadan sonra da şeker bulabilecek miyiz?' olmuştu.
Snowball, 'Hayır,' diye kesip atmıştı. 'Bu çiftlikte şeker meker üretemeyiz. Kaldı ki, şeker gerekmeyecek. Dilediğin kadar yulaf ve saman yiyebileceksin.'
Bu kez, 'Peki, yeleme gene kurdele takabilecek miyim?' diye sormuştu Mollie.
Snowball, 'Bak, yoldaş,' demişti. 'Senin onsuz edemediğin kurdele, köleliğin simgesidir. Özgürlüğün kurdelelerden çok daha değerli olduğunu kafan almıyor mu?'"