Kader C
@Kadercev
Üniversite
56 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sıradan ailelerin ve bireylerin sıradan hayatlarını tasvir eden ama aslında içlerinde kopan fırtınayı resmeden 16 şahane öykü okudum. Kesin dönüş yapmış gurbetçi bir ailenin çocuğu olarak, gurbetçi aileyi ve onları bitmeyen bir özlemle bekleyen çocuklarınin öyküsü ("Adiue Hala") en etkilendigim hikayeydi. "Nasıl olsa birgün vatana geri döneceğiz," düşüncesiyle çocuklarını bırakıp giden birinci kuşak gurbetçilerle çocukken çok karşılaştım. Bitmeyen hasretleri, ailelerinden ayrı kalan çocukların bakışlarını hala hatırlarım. Benim için kitapta öne çıkan ve coğrafya kaderdir dedirten bir diğer öykü de muhtemelen hipofiz bezi rahatsızlığı nedeniyle boyu aşırı uzayan ve gerekli tedaviyi alamadığı için zor bir hayatı yaşamak zorunda kalan Ramiz'in hikayesiydi.
Tematik olarak bu kitapta sanki biraz daha sıradan gibi görünen ama aslında gözden kaçan konuları ele alması ve duygu sömürüsüne kaçmadan, derinlikle ele alması bana ayrı bir keyif verdi. Aynı zamanda Sait Faik Hikâye Armağanı Ödülünü hak etmiş bir eser olarak okumayı seven yada alışmaya çalışan herkese tavsiye edilebilecek türden bir kitap.
Reklam
Nermin Yıldırımdan okuduğum ikinci kitabim ve yine satırların altını çizip çizip okumusum ki altı çizili kitaplardan nefret ederim. Kalemini çok beğeniyor olmamın yanısıra beni çeken hikayenin "ev" olarak tabir edilen bir akıl hastanesinde geçiyor olması. Burada hastalar "misafir" hemşireler "abla" ve doktorlar " baba" olarak adlandırılır. Hikayede garip bir şekilde anne yoktur ve gerçekten de ortada olmayan kayıp bir anne vardır ama belki de başından beri anne" evin ta kendisidir. Romanda birinci tekil şahıs anlatımı kullanılıyor ama olay örgüsü iki anlatıcı üzerinden ilerliyor. Biri Esin, misafir diğeri de "abla" Rikkat. Hikaye bu iki baş kahramanın iç dünyasını merkeze alarak ilerliyor. Birey olarak, hele ki kadın birey olarak şu çivisi çıkmış dünyada hasar almadan yaşamanin imkanı var mıdır. Psikolojik sağlamlık açısından ne iceridekilerin ne de disaridakilerin birbirinden kalır yani yok .İçerisi dayanması zor bir dünya ama dışarısi hassas ruhlar için daha beter. Sınıfsal ayrışmanın, eşitsizliğin ve çatışmanın hüküm sürdüğü bir dunyada yaşıyoruz ve bu her yerde geçerlidir. Kitap aynı zamanda Ken Kesey,'in Guguk Kuşu romanını getirdi aklıma. Bu türden hikayeler okumayı seviyorsanız kitap size göre olabilir.
Fahrenheit 451'den sonra Ray Bradbury'den okuduğum ikinci kitap ve muhtemelen diğer eserlerini de okuyacağım. Mars gezegenine ilk ayak basma, Marslilarla ilk temas ve akabinde gelen kolonilesme surecini merkeze alan kitap çeşitli öykülerden oluşuyor. Eser 1950lerde yazılmış ve muhtemelen bugün Netflix gibi kanallarda izlediğimiz "Westworld", "Black Mirror" gibi pek çok bilim kurgu dizisine ilham vermiş. Zira öykülerin pek cogu güncel bilim kurgu dizi ve filmleri cagristirdi bana. Mars Yıllıkları aynı zamanda ırkçılık, hümanizm, robotlasma, kültürel yozlaşma, iklim değişikliği, nükleer savaş gibi çeşitli konulara değiniyor. Henüz Ray Bradbury ile tanismadiysaniz ve edebi değeri olan iyi bir bilim kurgu kitabı okuyayım diyorsaniz, Mars Yıllıkları'na göz atabilirsiniz.
Sade bir dille yazılmış, akıcı ve keyifle okunacak türden bir kitap. İçinde Meksika mutfağından tariflerin de yer aldığı roman Esquivel'in ilk yazdığı esermiş. Gerçek dışı olayların gündelik hayatla harmanlandığı roman Meksika devriminin gölgesinde,, hayatını kısıtlayan gelenek ve göreneklere baş kaldıran Tita adında genç bir kadının hayatıni merkeze alıyor. Yazar, yerel tarifler üzerinden bir yandan Meksika kültürüne sahip çıkarken bir yandan da bazi geleneklerin aile üzerindeki yıkıcı etkilerini tasvir ediyor. Tita evin küçük kızı olarak evlenmeyip annesine bakmak durumundadır ancak Tita'nin yaşadığı tutkulu aşk sadece kendini değil yakın çevresini de etki altına alır. Hem de yaptığı nefis yemekler sayesinde. Yemek yaparken, içinden geçen duyguları olduğu gibi yemeklerine yansıtır, ve bunları yiyenlerinde aynı duyguları hissetmesine neden olur. Tita'nin hikayesi aslında yeğeni tarafından anlatılır. Yeğen, sıradan gündelik olayları zaman zaman sıradışı, doğaüstü bir havaya burundurerek masalsı bir anlatıma dönüşturur. Gerçektende roman, büyülü gerceklik türüne örnek olarak, gündelik hayatın ve gündelik kahramanların yaşadıklarını, olağandışı, büyülü diyebileceğimiz bir takım olaylarla harmanlar ve bunu sıradan bir şeymis gibi aktarir. Yemek tariflerine, farklı kültürlere ve büyülü gerçeklik türüne meraklı herkese tavsiye edilebilecek türden bir roman
Kumar hakkında bir kitap okumak bana hiç cazip gelmemişti ve sırf yazarına olan merakımdan dolayı başlamıştım. Fakat daha ilk sayfalardan itibaren hikaye beni çekti, tıpkı romanın baş kahramani Aleksis İvanovic' in bahsettiği oyuna doymayan kumarbazlarin içine çekildikleri girdap gibi. Çok para kazandığınız halde kumar masasini bırakamayıp, kazanmayı bir bağımlılık, bir yaşam amacı haline getirmenin nasıl bişey olduğunu herhalde Dostoyevskiden başkası daha güzel anlatamaz. Yazarin kendisi de vaktiyle gittiği Avrupa seyahatlerinde kumar oynamis ve ağır kumarbaz olmanın kişi uzerindeki etkilerini deneyimlemis. Nitekim kitabı yazım aşamasında 28 gün gibi kısa bir zaman zarfında hayatları kumar etrafında dönen karakterlerin haleti ruhiyesini ayrintisiyla betimlemiş. Kaderleri ve mutlulukları kumar masalarına ve paranın varlığına dayanan bireylerin elbette ilişkileri de derin, dingin ve sakin olmaktan ziyade tutkulu, yüzeysel ve fırtınalı olur. Aleksei' nin Polina' ya olan tutkusu, General'in Madam Blanche saplantısı, Polina nin karmaşık ilişkileri ve mutluluğu bulamayisi, hepside sağlıklı bir zemine oturmayan, hastalıklı , verimsiz yıpratıcı insan ilişkilerine birer örnek. Dostoyevski her bir karakterin iç dünyasını, huzursuzluklarini, derinlemesine tasvir ediyor. Bununla birlikte akıcı olay örgüsü kitabı elden bırakmadan okumayı mümkün kılıyor. Dostoyevski okumak isteyenlere ve sevenlerine tavsiye edilir. Ben kitabı beğenerek okudum, umarım siz de beğenirsiniz.
