Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Cemal uykuda konuşur gibi ‘’ Çanakkale’de bunlar girmesin diye saatte on bin Türk şehit düştüğü harpler yaptık.’’ dedi. İhsan soğuk ve sakin ‘’Yine girdiler..’’ dedi. ‘Marifet biz kapıları beklerken girmekti, şimdi nideyim...’’