Her yerde siz varsınız , geri kalanı umrumda değil.Sizi nasıl , neden sevdiğimi bilmiyorum.Yüzünüzün güzel olup olmadığını bile bilmiyorum, düşünebiliyor musunuz ?
Belki de kazanmaya çok ihtiyacımız vardı. Tıpkı uçuruma düşen birinin bir tutam ota sarılması gibi.Kabul edersiniz ki uçuruma düşmeyen biri ağaç dalı diye ota sarılmaz.
İnsani bir topluluk var olalı beri kendi varlığını devam ettirme amacıyla cinayet işlemekten vazgeçmedi.Gelgelelim bu cinayetler gizlendi, örtbas edildi , bunlardan utanıldı . Bugün bu cinayetlerle gurur duyuluyor.Salgın bir hastalık bu .
Düşünmenin her türlüsünden nefret ediyorlar.İnsanları umursamıyorlar , onlardan vazgecmisler.Makine olmak istiyorlar : Vidalar, çarklar, pistonlar, zincirler. Fakat makinelerden ziyade mühimmat olmayı tercih ederlerdi : Bombalar, şarapneller, mermiler. Herhangi bir savaş meydanında telef olmayı ne çok isterlerdi ! Bir şehit anıtının üzerinde adlarının yazması , ergenliklerini süsleyen tek hayal .