Kadriyekuru
@Kadkuru
Hayatın sana verdiği zorluklardan başka hayatları yaşayarak uzaklaşmak ,dertlerini paylaşıcak dostlar için oku .
66 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
12 şehidimiz var, ancak hâlâ ortada Milli Yas yok. Arap kralı öldü 3 gün yas ilan edildi, Gazze'de ölenler için 3 gün yas ilan edildi; ki şu an Ankara'da hâlâ Filistin yürüyüşündeler. Bu insanlar için şehit olan 12 askerimiz ise haberlerde 45 saniye yer almayı hak etti. Kimsenin umrunda değil, konuşulan hâlâ kıçı kırık boş beleş fenomenler olsun. Derdini anlatıp olaya çözüm bulmak istesen senin vekilliğini kim yapacak? Mecliste bu kadar Pkk yanlısı varken seni kim adam yerine koyabilir?
Ben artık bu ülkenin insanından tiksindim. Hep mi olan gariban çocuğuna olur, hep mi onlar peygamber komşusu olmak zorunda ya? Saçma sapan adetleriniz de, Arap sevginiz de, boş beleş siyasetiniz de size kalsın. Bu durumu kesinlikle normalleştiremem ben, üzülmüyorsanız insanlığınızdan şüphe etmeye başlayın.
Tüm şehidlerimizin ruhları şâd olsun. Başımız sağ olsun...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı kitaplardan çok etkileniriz.Ama bu kitap öyle bir kitap ki “etki” çok basit kalır tanımlamakta.Okurken empatinin dibine vurduğum için mi,Nick’in inancına ve teslimiyetine hayran kaldığım için mi,çok zaman şükretmeyi unuttuğumuz için mi,hala ne kadar boş şeylere üzülen insanların varlığını bildiğim için mi,ne için aktı gözümden yaşlar bilmiyorum...
Bildiğim tek şey hiçbirimiz boşuna yaratılmadık.Bu boşunalığın yerini doldurabilecek bir “hayat amacı” bulduğumuz an hayatlarımızın nasıl dönüşeceğini tahmin bile edemeyiz belki.O yüzden pes etmeden mücadele edebilmeliyiz.
Hayatı dram dolu geçen,çok ağır şeyler yaşamış olan binlerce insan var.Nick Vujıcıc diyor ki:”Acı evrensel bir kelime ve herkes ondan az veya çok nasibini alıyor.Ancak üzücü olanı bunu tadanların ne şekilde algılayıp yorumladıkları.” Emin olun ki herkes kendince zor bir hayat mücadelesi veriyor.
Uzuvları olmadan hayata tutunabilmiş bir adamın kitabı bu.Tutunabilmiş çünkü “hayatının amacını” bulmuş.Belki sizin de hayatınızın amacını bulmada yol gösterici ve ilham verici olur.
Okumasanız bile hemen şu an’da youtube’dan bir videosunu açıp izleyin.
Umut dolu günlere uyanabilmek temennisiyle...
Ülkenin ormanları tüketiliyor.
"Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az. Ülkenin ormanları tüketiliyor. Bakımsızlıktan yurdumuz çöle dönüyor. Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor: "Yahu bu ağaç büyüyünceye kadar yaşayacak mısın sen?" Öte yanda iyilik isteyenler, insanlığın bin yıl sonraki geleceğini kendilerine dert ediniyorlar. İnsanları birbirine bağlayan ülkü tümden yitti, kayıplara karıştı. Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri bir handaymış gibi yaşıyor. Herkes kendini düşünüyor. Kendisi kapabileceği kadar kapsın, geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, vız geliyor..."
