Emre
@KafamdakiSes
Hayatın büyük ikramiyesi, ancak ve ancak tesadüfen bilet almış olanlara vurur.
Hava soğuk değildi, insanı sadece hayata yeniden başlama mecburiyeti üşütüyordu.
Ruhum gizli bir orkestra; bilemediğim çalgılar çalınıyor, kemanlar ve arplar, kudümler ve davullar içimde yankılanıyor. Kendime ancak bir senfoni diyebilirim.
Dünya hiçbir şey hissetmeyenlere aittir.
İçine doğduğumuz sabah neden rüyalarımızdan daha kısa?
