Sessizleşir insan, dünyaya ait olmadiginı anladıkça. Hiçbir şeyin gerçek sahibi olmadigini, yalnız geldigi bu alemden yapayalniz göçeceğini kavradıkça. Sessizlik en saglam siginagidir insanin. Tüm bu gürültünün, debdebenin, karmaşanın ötesinde; asalete, naifliğe dair ne varsa sessizliğe çağırır insanı..
“şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için on bin kitap okumuş olmayı isterdim.” dedi: gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.