"Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla berabet gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti."
"Şimdi yoksun, üstelik uzaktasın...
Ellerin yapayalnız biliyorum.
Gözlerin dalıyor yine.
Hep benim için olmalı...
Yine de biri çıksa, "nasılsın" dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.
Neyse... Bitti o şiir!
Başka mısra gerekmez."
"Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış..." 🍂🖤