v.
@Kalanlar
yürünmez öyle hep, bazen susulur. 
Can Yücel
Can Yücel157 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
En değerli madde Namus'tu. Yeryüzünde Namus'tan daha değerli
hiç, ama hiçbişey yoktu. Onun için bütün insanlar Namus'a sahip olmak
için çalışır, çabalar, didinirlerdi. Örneğin Namus'un yanında altın, platin,
elmas, pırlanta gibi şeyler fışkı ve dışkı kadar değersiz kalırdı.
O çağda insanlar doğdukları zaman, ana babalarından kendilerine
miras olarak Namus kalmamışsa, Namus'suz olarak doğmuş olurlardı. Ama
çalışıp çabalayarak Namus sahibi olurlardı. Yani insanlar ne denli çalışır kazanırlarsa o denli çok Namus'a sahip olurlardı. Bütün insanların amacı,
ellerinden geldiğince çok Namus'a sahip olmak ve Namus'larını gittikçe arttırmaktı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
işte böyleydik biz canım selim! şimdi ne durumlara düştük ikimiz de. sen öldün: ben de koridorlarda, anlamsız bekleyişlerin içinde ölüyorum. gerçekten öldün mü selim? bu yalnızlık dolu koca dünya da bütün tutunamayanları öksüz bırakıp gittin mi?
"ben tek başıma karar veremem. şef gelsin, bir de onunla konuşalım." yarım saat gitti. şimdi çık koridora, bir ileri bir geri dolaş bakalım: nöbet tut kapıda. bir parça övseydin onu: sizin gibi mevzuatı bilen biri için başkasına sormak... uğraşamam, yorgunum.
bunların oğulları memur muydu acaba?
memur sınıfı diyorlar. bir zamanlar ne kadar gözdeymişler. bir de subaylar. onlardan herkes çekinirmiş. babalar kızlarını hep bu iki sınıfa verirlermiş. kızımı bir memura verdim: kızımı bir subayla evlendirdim! demek o zaman insanla evlenmek âdeti yokmuş.