muvvahide
@Kalb_inur
•Önce insan, vicdan
|فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ•|
~"Ertelemek yaşamın mayasını kaçırır.✿"
28 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Ey Rûhumun Şifâsı
Ey rûhumun şifâsı,
Dilimin sükûtla mühürlendiği yerde senin adın saklıdır.
Nice vakit sustum, nice vakit yandım,
Lâkin bu gönül seni inkâra hiç yanaşmadı.
Zira bazı sevdalar ikrârla değil,
Tahammülle yaşanır.
Ey rûhumun şifâsı,
Göğsümde yanan şu koca korda neyin nesi, kim bilir?
Ne sabrın tesellîsi erişti ona ne de zamanın lütfu.
Bir ateştir ki dumanı görünmez,
Külü kalmaz,
Lâkin içimdeki benliği usul usul tüketir.
Ey rûhumun şifâsı,
Geceler şahittir bu hâlime, seherler mahrem sırdaşımdır.
Secdelerde titreyen dudaklarım sustu belki,
Lâkin kalbim adını zikretmekten hiç geri durmadı.
Zira her muhabbet dillere emânet edilmez,
Bazısı Hakk’a havâle olunur.
Ey rûhumun şifâsı,
Ben seni ne herkes gibi sevdim ne de herkes gibi bıraktım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nâr-ı Muhabbet
Bu dil-i bîçâre bir harâbe-i aşktır,
Ne âbâd olur visâl ile
Ne de virâne olmaktan kurtulur.
Zîrâ sevda,
Kalbe düşen bir nâr-ı ilâhîdir.
Muhabbet her cânı misâfir etmez,
Etti mi de selâmetle göndermez.
Kimi yanar da sesi semâya varır,
Kimi susar da ateşi kemiklerine işler.
Ben sevdim;
Lâkin dil ile değil,
Sabr u sükût ile sevdim.
Adını zikretmekten hicâb ettim,
Zîrâ her kelâm
Bu kalbe ziyân idi.
Şeb inerken hasret uyanır,
Seherde gözyaşı dile gelir.
Bu gönül ne uyku bilir
Ne uyanıklıkta derman bulur.
İki âlem arasında asılı kaldım.
"Ey âşık
Korkma sev
Öldüğün yerde değil
Dirildiğin yerde sev
Sana mânâ katanı sev
İki iken bir olabileceğini sev..."
I Mevlâna Celâleddîn RUMİ I
Bazen gün doğarken başlar içimde bir sızı,
Adını koyamadığım bir özlemin izi.
Rüzgâr bile senden bahseder gibi eser,
Kime anlatsam bilmez, kalbimden geçenleri kimse sezemez.
Ben zaten nerede güzel bir şey görsem
Hep seni yanımda hayal ederim.
Bir çiçek açsa, göğe yıldız düşse,
Sanki sen de oradasın; sessiz, berrak, derin.
Adımlarım seni hatırlatır kaldırım taşlarına,
Gülüşün yansır bazen camlardaki buğulara.
Bilmiyorum, belki de bu kalbin alışkanlığı,
Güzeli görünce seni çağırıyor, farkında bile değil.
Belki bir gün gerçekten yanımda olursun,
Belki hayaller bile o gün biraz dinlenir.
Ama o güne kadar içimde bir sır taşıyorum:
Ne görsem, ne sevsem… içinde hep biraz sen var...
ℳ𝓊𝓋𝒶𝒽𝒽𝒾𝒹ℯ
SenŞiir
Bazen insan, hayatın içinde yürürken
hiç fark etmeden eksiliyormuş meğer…
Kalabalıklara karışıp susuyor,
yüreğinin sesini bile duyamaz oluyormuş.
Ben de öyleydim;
yorgun bir rüzgârdım sanki,
hiçbir yere ait olmayan,
hiçbir yerde tam anlamıyla soluklanamayan.
Sonra sen geldin.
Gelişin, içimde yıllardır sessiz kalan kapıları
tek tek araladı.
Sanki dünya yeniden şekillendi;
bir ses oldu, bir nefes oldu,
bir şefkat dokunuşu gibi içime yayıldı.
Ruhumda çiçekler açtıran seni
göğsümün neresine sarsam da saklasam?
İnsan, en çok değer verdiklerini
en derindeki yarasına bastırırmış ya…
ben seni, içimde yıllardır boş kalan yere yerleştirdim;
kimsenin ulaşamayacağı,
kimsenin eksiltemeyeceği bir noktaya.
Seninle karşılaşmam en güzel tevafuktu.