Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.
Şiir yazar, fotoğraf çeker, çay içer, türkü dinler, Allah'a, atlara ve çocukların gözlerindeki umuda inanır...
Şairler olmasaydı, şiir üzerimizden aşar, hayatı besleyemez, seliyle öldürürdü.
-Şair şiirin aleti olmalı. Çekici. Birbirine sahiplik ve uyum düzeni içinde çalışmalı ki şiirin zararlı tortuları yeryüzüne gelmesin.
Çünkü şiir yaptığımız bir şey değildir. (Ah! bütün eşya öyle değil mi ?) Şiir kendisi var. Bir rastlantıyla değil, tersine bir özel irade ile çıkıyor yeryüzüne.
Şiirler yazmıştım. Ama şimdi, şiir uzak. Uçuşup duran, üst üste gelip birikmeyen şeyler var, biliyorum ki şiir bunlar. Ve şiirin kendindeki huzursuzluk bu.
Bugün sevmediğim bu dersleri almak yarın sevdiğim mesleğimi yapmamı sağlayacak. Böyle düşününce daha kolay ve verimli oluyor size de küçük bir motive olsun