Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.
Şiir yazar, fotoğraf çeker, çay içer, türkü dinler, Allah'a, atlara ve çocukların gözlerindeki umuda inanır...
Oğul, aslan oğul
ananın ciğer paresi
benim yüreğimin başı
gurbet harmanlayan oğul
tez gel hasretinle yanarız...
Tek kaygımız sensin. Tanrımıza hamdolsun.
Milletimiz var olsun...
(Onun) Olanları anlatacak kelimeleri yoktu.
Bu yüzden yıllar ilerledikçe onun anlayamadıkları davranışlarını bilinen bir sebebe dayandıramadı hiç kimse.
Artık bir zamanlar yazdığı mektupları unuttu.
Uzun zaman sustu.
Evet ölebilirdi bir anda. Yıllarca ağlayabilirdi. Nitekim boynundan yukarı öyle bir kan yürüdü ki, ölünceye kadar orada kaldı, pompalandığı yuvasına, kalbe dönmedi.