Güneş evrenin ruhunu görebiliyorum benim ruhumla iletişim halindedirve ikimiz birlikte bitkileri büyütüp gölge arayan koyunları yürürtürüz bulunduğum yerde dünyadan cok uzaktayım sevmeyi öğrendim dünyaya biraz daha yaklaşacak olsam üzerinde bulunan her şeyin yok olacağını biliyorum ve evrenin ruhunun yok olacağını biliyorum bu nedenle karşılıklı bakışmakla yetiniyoruz ve birbirimizi seviyoruz ben ona hayat ve ısı veriyorum o da bana yaşama nedeni veriyor..
Nice korkaklar vardır ki sırf kendi arkalarından korktukları için en büyük kahramanlar gibi ileri atılırlar.Sonra ,bu adamlar zekâ ve malumat gibi insanlık gururundan da elbet büsbütün nasipsiz değillerdir...