Fehmi Çalışkan
@Kaliskan
Şu anda okuduğu kitaplar
Irvin D. Yalom’un
ilk kez 1992 yılında yayımlanan,
kendi hayat hikayesinden de izler taşıyan Nietzsche Ağladığında adlı romanı Viyana’da geçiyor.
Dünün dünyasında adlı eserinde Stefan Zweig’in de hayatı Viyana‘da geçmişti.
Reklam
Gözünü sevdiğimin
İslamiyeti
Kendine hakkıyla inananların
harici antenlerini kapatıyor
dahilde, meşru dairede yaşayıp gidiyorlar.
Dr Breuer evli
Çok iyi bir eşi
Pırıl pırıl çocukları var
Bertha aşağı, Bertha yukarı.
Ne yazık ki!
“Ölüm güç bir şeydir. Ölümün son iyiliği,
bir daha ölümün olmamasıdır, diye düşünürüm her zaman.” Nietzsche
Sf 91
Y; O öyle kastetmiyor ama
Evet,
Ölümden sonra
bir daha ölüm yoktur,
çünkü
ölümsüzlük vardır.
Nietzsche; "Her insanın ölümü kendine aittir ve herkes kendi tarzını belirleyebilmelidir. Belki, yalnızca belki, insanın yaşamını elinden almaya ilişkin bir hak düşünülebilir. Ama insanın ölümünü elinden almaya kimsenin hakkı yoktur. Bu rahatlatma değildir! Acımasızlıktır!"
Sf 91
Müslüman, canına kıymak gibi bir hataya düşmez, sabreder. Çünkü Peygamber Efendimiz (sas), başa gelebilecek sıkıntı ve musibetler karşısında sabretmemiz gerektiğini belirtmiş ve ölüm temennisinde dahi bulunmamamızı tembihlemiştir: "Hiçbiriniz başına gelen bir sıkıntıdan dolayı ölümü istemesin. Eğer mutlaka isteyecek olursa, "Allah’ım, yaşamak benim için hayırlı olduğu sürece beni yaşat, ölüm benim için hayırlıysa canımı al!" desin."
Dr Brauer; “Her şeyden öte, hastamın ümidinin korunması gerekiyor. Doktordan başka ona kim ümit verebilir?"
"Ümit mi? Ümit en son kötülüktür!" diye Nietzsche adeta haykırmıştı. "İnsanca, Pek İnsanca adlı kitabımda ileri sürdüğüm gibi, Pandora'nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit.
O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık.
Fakat Zeus'un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür,
çünkü işkenceyi uzatır."
"De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki o, çok mağfiret edici, çok merhamet edicidir." (Zümer, 39/53)
"Yeis en dehşetli bir hastalıktır ki, âlem-i İslâmın kalbine girmiş. İşte o yeistir ki bizi öldürmüş gibi, garpta bir-iki milyonluk küçük bir devlet, şarkta yirmi milyon Müslümanları kendine hizmetkâr ve vatanlarını müstemleke hükmüne getirmiş. Hem o yeistir ki, yüksek ahlâkımızı öldürmüş, menfaat-i umumiyeyi bırakıp menfaat-ı şahsiyeye nazarımızı hasrettirmiş. Hem o yeistir ki, kuvve-i mâneviyemizi kırmış. Az bir kuvvetle, imandan gelen kuvve-i mâneviye ile şarktan garba kadar istilâ ettiği halde, o kuvve-i mâneviye-i harika meyusiyetle kırıldığı için, zâlim ecnebîler dört yüz seneden beri üç yüz milyon Müslümanı kendilerine esir etmiş. Hatta bu yeisle, başkasının lâkaytlığını ve füturunu kendi tembelliğine özür zannedip neme lâzım der, 'Herkes benim gibi berbattır.' diye şehamet-i imaniyeyi terk edip hizmet-i İslâmiyeyi yapmıyor."
Sait Nursi
İnançlı bir insanın ümitsizliğe düşmesi düşünülemez. Gerçi, yer yer onda da bir kısım
Reklam