Ölüm varken ben yokum.
Ben varken, ölüm yok.
O halde üzülecek ne var?
Lucretius
Sf 97
Bizim inancımıza göre ölüm,
hayatın doğal bir parçası
ve bir geçiş sürecidir.
Yani
Ölüm sadece bu dünyadaki yaşamın sonu ve ahiret hayatının başlangıcıdır.
"Neysen o ol"
Nietzsche
Nietzsche bu söz ile bireyin kendi özüne sadık kalarak, sahte değerlerden ve kalıplardan arınmış bir şekilde yaşaması gerektiğini vurgular.
Kitapta Breuer düşünüyor ya;
“Ya Nietzsche'nin özgürlüğü! Onun yaşadığı gibi yaşamak nasıl bir şey olurdu? Ev yok bark yok, zorunluluk yok, ödemesi gereken maaşlar, yetiştirmesi gereken çocuklar yok, programı yok, toplumda bir yeri, bir rolü yok.”
Böyle bir özgürlükte Breuer'e çekici gelen bir şeyler vardı. Neden Nietzsche'de bu kadar çok, kendisinde ise bu kadar az vardı?
Yorum:
Gelişine yaşa.
Dinin, toplumun, okulun, iş yerinin, evin kuralları da neymiş?
anlayışı.
Tabi
Hüsran!
"Neysen o ol"
sözünün bana göre
yorumu ise;
kişinin olduğu gibi olması gerektiğidir,
yani kendi özüne