Çalıkuş'undan önce kitap okumak zorunluluktu benim için. Okunması gereken bitince kenara fırlatılan sayfa topluluğu. Bu kadar basit düşünen ben 5. sınıfta Feride ile tanıştım daldan dala kondum, sabah başladığım kitabı öğlen bitirdim. Tam anlamıyla soluksuz. Kitap bitti inanamadım tekrar başladım. Gözlerimden yaşlar süzüldüğünde sekizinci bitirişimdi. Sonra kütüphanem doldu, raflar eklendi yanlarına. Bana sevmeyi öğretti Çalıkuşu. Ötesi var mı?