... tabii güzelliği, bağıntılı (izafi) dediği taklit güzelliğinden ayırt ettikten sonra Hutcheson, her iki güzelliğin unsurlarını değişiklikle birliğin ahenginde buluyor. Ve "bizde güzellik fikrini uyandıran en elverişli olan biçimler, kendilerinde değişiklikle birliği birleştiren biçimlerdir." diyor.
Güzel evrenseldir; her insan güzel olan şeyi, ahengi, simetriyi sever; ondan zevk alır. Modalarda zaman zaman görülen tuhaflıklara rağmen ceketinde bir simetri gözetmeyen tek bir kişi görülmemiştir bugüne kadar.
Sanat, yapma tutkuları (passions artificielles) coşturmak için, ilgi uyandırmak ve hoşa gitmek zorundadır. Sanat eserlerine değer biçen akıl değil, duygudur.
Gerçekten insan makinası bir memleketteki havanın kalitesine, bu kaliteler de çıkagelen değişikliklere, bir kelime ile tabiatın işlemleri dediğimiz, meyveyi güçleştiren veya kolaylaştıran bütün değişikliklere hiç de daha az bağlı değildir.