insanlar, hayvanlar, bitkiler, tuvaller, heykeller, dramlar, tapınaklar, senfoniler, kendilerine öz bir biçimden gelen güzellikle güzeldirler.
...
Bir şey, olması gerektiği gibi olursa güzeldir.
Bugünkü sanat anlayışı, biçimden ayrı hiç bir güzellik düşünemiyor. Sonra metafizik anlamda, mademki dünyada her ne varsa Bir'in yani Allah'ın tecellisidir, sebep tekrar ona dönmenin özlemi ile yanmaktadır? Bu âlemde ne varsa ondan kopmamıştır ki tekrar ona dönsün!
Hamid'in:
Ben neyleyim beka-yı ruhu,
Olmazsa vücut ile beraber.
ikiliğine karşı çıkanlar olabilir; ama sanatta vücuttan yani biçimden ayrı bir güzellik düşünülemez.
Kötülükler, bilgisizlikler yüzünden özünü unutup maddenin çamuruna yuvarlanan ve bedenle birleşirken bulandığı pisliklerden ancak bu suretle arınan ruh, erdem ve bilgi ile akıl oluyor, suret oluyor ve tekrar Bir'e dönerek Bir'de eriyor.