Cinsel eylem insanlara ne kötülük etti ki kimse yüzü kızarmadan söz edemiyor ondan? Ciddi ve terbiyeli konuşmalarda neden yer verilmiyor ona? Hiç sıkılmadan; öldürmek, çalmak, aldatmak diyebiliyoruz da ona geldi mi susuveriyoruz. Neden acaba? Yoksa onun sözünü ağzımızda ne kadar az harcarsak, düşüncesini kafamızda o kadar büyütmeye hak mı kazanıyoruz?
Çünkü belirsiz olan, en az kullanılan, en az yazılan, en saklı tutulan sözler en iyi ezberlenen, en çok kişi tarafından bilinen sözlerdir.
İnsanlar tarihe hükmedemezler. Tarihe, Allah hükmeder ve O ne derse, o olur. Büyük Rus yazarı Tolstoy, bu sözü ispatlamak için iki bin sayfa yazmıştır(savaş ve barış). İnsanlar tarihi yönetemezler. Bunu ne siz yapabilirsiniz, ne de Napolyon, İskender gibi mağrur liderler
Aşkta (kadın ve erkek arasındaki), diğer şeylerin yanında bireyselliğin ön plana çıkması da söz konusudur. "Sadece seni seviyorum", seni diğer herkesten ayırıyorum anlamı taşır. Sevilen kadın, bütün kadınlar arasında en güzeli ya da en iyisi olduğunu düşünemez (ya da düşünmemeli), sadece daha farklı olduğunu düşünebilir. Aşk budur. Kıskançlık? O, eşitlemeye, bu bireyselliği silmeye karşı bir isyandır. Kundera'nın Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği romanının ana fikirlerinden birinin bu olduğunu düşünüyorum.
güzelim ama 'yakışıklı' değilim, cesurum ama acımasız değilim, akıllıyım ama 'filozof' değilim, basiretliyim ama 'hayalperest' değilim, iyilikseverim ama 'safdil' değilim, ısrarcıyım ama inatçı değilim, bilgeyim ama ukala değilim.