"Kişi yoksul olunca, iyilikleri bile aşağılanır. Oysa güçlü olan, altını olan kimselerin, “kötülükler”i, "sanat" olarak görülür, "saçmalıklar”ı “önemli sözler” mişçesine dinlenir, yersiz, tiksindirici geğirmeleri, felsefe, bilim, din olarak anlaşılır, “soğuk, ilgisiz şakaları” bile dinleyicileri, güle güle öldürür.
Uluslar da böyledir."
(Ali Şeriati - Bir Önünde Sonsuz Sayıda Sıfırlar, Syf. 7)