Ertuğrul Çekici
@Kaptan_Y
Nerede bir canlı bulsam, orada güç istenci de buldum ve hizmetkârın iradesinde bile efendi olma istencini gördüm.
Zayıfın güçlüye hizmet etmesi ve kendisinden daha zayıflara efendilik yapmak istemesi, istencin ikna edilmesiyle gerçekleşir, bu haz onun vazgeçmek istemediği yegâne şeydir.
Ve nasıl küçük boyun eğerse büyüğe, kendisinden küçüğün üzerinde keyif ve hüküm sürmek için, aynı şekilde boyun eğer daha büyük olan da ve tehlikeye atar hayatını daha
fazla güç uğruna.
En büyüğün girdiği risk ve ölümüne attığı zar, onun boyun eğmesidir.
Sayfa 133 - Kendini Aşma Hakkında
Reklam
İyilik, kötülük ve değerler hakkında ne kadar konuşsanızda, ey bilgeler, tüm istenciniz bundan ibaret, yani bir nevi güç istenci. Önünde diz çökebileceğiniz bir dünyayı yaratmanın peşindesiniz; bu sizin son umudunuz ve sarhoşluğunuz.
Bilge olmayanlar, yani halk ise, üzerinde bir sandalın yüzmeye devam ettiği bir nehre benzer. Sandalda değer yarıgları oturur, vakur ve maskeli bir vaziyette.
Sayfa 131
Arada sırada biraz zehir almak, güzel rüyalar gördürür. Ve yolun sonunda bol zehir, güzel bir ölüm getirir.
Henüz çalışmak gerekir, çünkü iş bir eğlencedir. Fakat eğlencenin insanı sarsmamasına da dikkat etmek gerekir.
Artık fakir veya zengin olunmaz, ikisi de çok zahmetlidir. Kim hâlâ hüküm sürmek, kim itaat etmek ister? Her ikisi de çok zahmetlidir.
Sayfa 20
Denizde tek bir kıvılcım yeterli olurdu. Çünkü okyanusun böyle bir özelliği vardır. İnsanı delirtir. Karayı unutturur. Ve tabiki karadaki değerleri de: Ahlak, iyilik, insaniyet gibi. Ve bir canavarlaşma başlar. Gemi içindeki sayı ne kadar çoksa canavarlaşma o kadar şiddetli olur. Kalabalık ölümdür. Gemide hangi türden insanın olduğunun da hiçbir önemi kalmaz. Eski bir faşistin dediği gibi: "Bir hamal ya da bir profesör. Çok şey farkeder!.. Kırk hamal ya da kırk profesör. Ne farkeder!"
Sayfa 83 - Cassandra
