Salih ARABACI
@Kaptansell
maybe.
Yalnız korkmayın, öykümü burada keserek suçlamalara ya da yerinmelere dalacak değilim.
Şiirin ölmediğini, sanat aşkının yok olmadığını biliyorum.
Maddecilik şiiri ortadan kaldıramaz.
Bir gün gelecek şiir ve sanat gene varlıklarını, özgürlüklerini, güçlerini duyuracaklar.
Cennette sağlıklı bekleyen birer güçlü melek şimdi onlar.
Yeryüzünde kirli ruhların üstün geldiğini, pısırık ruhların da duruma yas tuttuğunu gördükçe bıyık altından gülüyorlar.
Şiir mi batacak?
Sanat mı silinip kalkacak yeryüzünden? Hiçbir zaman!
Basitlik mi alacak onların yerini?
Ne münasebet!
Hayır.
Şiir, sanat hâlâ yaşıyor; yalnız yaşamakla kalmayıp insan ruhuna egemen oluyorlar, insan ruhunu yüceltiyorlar.
Onların mübarek etkisi her yerde yaygın olmasa hepimiz cehennemde olurduk şimdi...
Kendi basitliğimizin, küçüklüğümüzün cehenneminde!
Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz.
İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir, günah çıkartan rahip değil.
Dorian mektubu bitirdiğinde
kendini bağışlanmış hissediyordu.
