Ah, Muhlis Efendi,ah, bir gün bu tesbihim de düşecek elimden! Yaşamıma tam otuz üç nokta koyacak dağılan taneler. İşte o anda, içimdeki gitarın son teli de kopacak...
Varlığının bilincine varılsın ya da varılmasın, her insanın içinde bir oskestra vardır, diye düşünürüm ben. Vardır var olmasına da;kimisi şefini bulamadığı için insan ömrü boyunca bir tek nota çalamaz, kimisi de ilkel çalgılardan oluştuğu için insanı alıp bir yerlere götüremez.
Hacer bildi, İsmail hissetti, İbrahim sustu. Hacer anladı ki emir yüce yerden;sormadı, sorgulamadı, irdelemedi İbrahim'i. Zaten Hacer olmak da bu değil miydi?