Ahmet karasakal
@Karaisabey
Okur, yazar, gezer.
Henüz yazılmamış romandanEdebiyat
Sabah trafiği şehrin caddelerini kanser gibi ele geçirmişti, acelecilik ve tahammülsüzlükle beslenen kötü huylu tümör tüm sürücülerin ruhunu kemiriyor, tüm şehir bundan nasibini alıyordu. Genc polis direksiyonda sakinligini koruyor, trafik demirden bir yılan gibi önlerinde kivrilarak uzuyordu, yılan tıslayarak avını bekliyordu...
KırımlılarBen ve Duygularım
Geçtikleri yolun üzerindeki konakların bazılarında asılı olan kandiller yer yer yolu aydınlatıyordu. Bu kandiller, kapısında asılı oldukları evlerin sahiplerinin zenginliğinin birer nişanesiydiler. Kandilerrin ışıkları gecenin karanlığından korkuyormuşçasına titreşe dursun, gökyüzü siyah bir atlas gibi yumuşacıktı. Bu atlasın üzerinde milyonlarca delik varmışta deliklerden parlak ışıklar saçıliyormuş gibi yıldızlar parıldıyordu. Pürüzsüz atlasın üzerine işlenmiş ibrişimler, beşeri tüm süslemeleri kıskandıracak kadar güzeldi. İki adam yeryüzünün en güzel gecesinin altında karanlığa alışmış gözleri ile ilerliyorlardı. İki vahşi kurdun ap ansızın ormanın derinliklerinden bakıveren ışıltılı gözlerine sahiplerdi.