Ebu Soraka’nın kalede iki karısı vardı. İlki kendi yaşlarında dişsiz bir kadındı. Bu karısından doğan iki kızı evlenmiş Nişabur’da yaşıyordu. Dai ona gençliğinden beri tutkundu. Bir çocuğun annesine nasıl ihtiyacı varsa o da karısına aynı ihtiyacı duyuyordu.
Kendisine bir kız, bir oğlan doğuran ikinci karısıysa daha gençti. Çocukları haremde Hasan’ın iki çocuğuyla birlikte yaşıyordu. Bu karısını da çok seviyordu. Ayrılma zamanı gelince birden onu ne kadar özleyeceğini anladı. Duygularını göstermemek için büyük çaba harcamak zorunda kalmıştı.
Bir yerden alışveriş yapınca orayı satın almış olmuyorsunuz.Oradaki çalışanlar da ekmek parasını kazanıyor sizin özel köleniz ya da hizmetkarınız değil .Onlara ben efendiyim sen hizmetkarsın muamelesi yapmayın.Herkes bir şekilde geçim derdinde kimse sizin kaprisini, bencil tavırlarınızı çekmek zorunda değil.