Seni ben Kallavi Sokağı'nda gördüm
Sen beni görmedin, görmedin
Kapıları çaldım, adını sordum
Söylemediler, öğrenemedim
Seni ben Kallavi Sokağı'nda gördüm
Bir daha görmedim, bilmedim
(Atilla İlhan )
Uzun süren bir yolculuk ve bu yolculuğun son bulduğu o gün ..Çok şey sığdırdık mı ,kendimiz olabildik mi ,neler kaldı heybemizde neleri taşıyacağız sırtımızda ?Bir rüya gördüm ;çok kıvrımlı bir yol var önümde ama kıvrımlarda mis gibi türlü türlü çiçekler ..Yolun başındayım ama kalbim ve aklım savaşta sanki .Adım atmak istiyorum ,olduğum yerde kalakalıyorum .Anlatılmak istenen bir şeyler var ama ben anlayamıyorum.Sonra dedem geliyor ve uzatıyor elini :tut da bu güzel yoldan geçireyim seni diyor .Korkuyorum ,yol çok kıvrımlı diyorum .Bu senin yaşamın diyor bana .Kıvrımlar çok ama mis gibi çiçekler de var ,sonra uyanıyorum birden .