İsmail Behçet Koçal
@Karga_
10 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
İnsanları yalan söyledikleri zaman dinlemeyi severim. Olmak istedikleri, olamadıkları “kişi”yi anlatırlar.

Sayfa 188
Kim bilir, iç sıkıntısı olmasa, belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı. 'İş avutur,' derdi babası. O böyle avuntu istemiyordu. Bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri. Kornasını ötekilerden başka öttüren şoför, çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu. Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu. Ne kolaydı onlara uymak!
Sayfa 61
Belki adını 'Hoşçakal' diye değiştirirsin Güzel Öyle vedalaşmak da kolaylaşır.
Ayrılır gibi bir erguvanın bedeninden yüzlerce dal
-“Senin adın ne?”
-“Hoşçakal”
-“Hoşçakal öyleyse Güzel.
Güzeli öyleyse Hoşçakal…”
