Affetmek bırakmak demektir, karşındaki insana iyilik yapmak da değildir. Affettigin zaman zihninde onunla verdiğin savaşını bitirirsin, onu zihninden çıkarırsın. Ama affetmediğin insanla zihnin savaşmaya devam eder. Her daim o kişinin sana verdiği zararları düşünürsün ve bunun bir karşılığı olarak zihninde ondan intikam almaya çalışırsın.
Keskeler kaplar bazen ruhunu, keşke şöyle yapsaydım, keşke gitmeseydim, keşke hiç karşılaşmasaydım gibi. Ama bu keşke de işlevsellikten uzak çöp düşüncelerdir. Bilsen yapmazdın zaten, hayatın ilginç tarafı da bu değil midir?