Batu Han
@Katraganka
11 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Muazzam kitap, lezizzz bir kitap. Sanırım bir distopya fanatiğiyim. O karanlıktan aldığım hazzı doğru düzgün başka bir kitaptan almadım galiba. Bir de Iskarta kitabından bu kadar keyif almıştım. O da güzel bir distopik kitaptı zaten. Çok kült bir kitap zaten. Bana gelene kadar yüzlerce okur arkadaş incelemesini yaptı zaten. Benim de onlardan çok farklı bir görüşüm yok. Okuyun okutturun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beğenmedim. Açıkçası kitabın tanıtımında yazan "Sanki Witcher Geralt'ın içine Deadpool kaçmış gibi" yazısını görünce çok yükseldim kitaba. Ama yanılttı.
Başlangıçta güzel başladı, tam kıvamında iblis çıkarma, muzip bir karakterin romanı gibi gelmişti. Sonra ne oldu anlamadım kitap bir anda heykel yapımı teknikleri el kitabı haline geldi. Hani derler ya ilk 100 sayfadan sonra kitap akıyor bunda da tam tersi yarısına kadar güzel gidiyor diyorsunuz sonra akmıyor. Olaylar çekmiyor içine. Neyse başladık bitirdik bir şekilde. Önerir miyim emin değilim.
Kenarda Köşede Kalmış Gariban Bir KitapEdebiyat
Kitabın baskısı zaten yok, çok bilindik bir kitap da değil gibi duruyor malum ilk inceleme de benden. Ben de kitabı şans kız arkadaşımla eseri sahafta gezerken buldum. Önce tabi şöyle bir elime aldım baktım hafif sararmış sayfalarını kokladım. Bunun sebebini belki az çok tahmin edebilirsiniz çünkü kitabın ismi ilgi çekici bir kere. Kapakta da hafif derbeder bir adam görünce dedim aha burada güzel bir cevher yatıyor.
Her zaman kitaplara bakarken önce 1k'dan incelemelere göz atarım ama hiç inceleme yok. Aman Allah'ım ne yapacağız? Ben de konusuna güveneyim bari dedim acımadım aldım hemen. :)
Eveeet sadede gelmek gerekirse. İsmi,kapağı ve konusu derken kitap inanılmaz ilgimi çekti. Sonra yavaş yavaş girdim hikayenin içine. Baştan uyarayım kitabın konusuna bakıp okumaya başlarsanız bir tık hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz çünkü okuyunca bayağı hareketli bir kitap bizi bekliyor gibi geliyor. Ama tam aksine oldukça yavaş yavaş ilerleyen olaydan çok durumlara odaklanan bir kitap. Özellikle ana karakterimiz Lawrance'ın monologları, kendiyle çatışmalarını, paranoyalarını okuyoruz. Alışılmış cinayet kitaplarının aksine oldukça farklı bir yol izliyor böylece.
Bizim Lawrance eşi terk ettiği için hafif kafasını kırıp terapi almaya başlamış bir tip. Bir üniversitede akademisyen. Bir gün ofisine gidiyor hop bir eşyası uçmuş. Bizimki düşünüyor, "abi bu ne iş ofise kim girdi ulan" kafasında. Sonra bu süreçte bir kaç defa buna benzer olaylar yaşadıktan sonra paranoyaları iyice ateşleniyor ve sürekli kendinden gizli bir şekilde gözlenip ofisine falan girildiğini düşünüyor. Tabi bu kıstasta bazı durumlar da var ama o kısımlara değinmem sürprizi biraz kaçırır gibi o yüzden okursanız falan siz görürsünüz ehehehe.
Paranoyaları artan abimiz bu yaşadığı kişilik çatışmalarıyla birlikte eski
Eee N'olduk Şimdi?
Kitap, ruh hastası Juan Pablo Castel abimizin Maria ablamızı öldürüşünü itiraf etmesiyle başlıyor. Yani bunu söylerek bir spoiler vermiyorum aslında kimseye meraklanmayın.
Sonuçtan çok sonuca giden sürecin işleyişini merak ettiriyor kitap aslında. Bir sapığın zihninin sürekli aynı döngü içinde, aynı şeyleri tekrar tekrar ve hastalıklı bir şekilde kendine göre kurgulayıp toksik ilişki içerisindeki o toksik partnerin nasıl biri olabileceğinin çok açık bir yansıması da diyebiliriz.
Bazı bölümlerde "Yeter artık be adam" deyip sinirden güldüğüm oldu. Adam öyle toksik.
Olaylar bir süre sonra tekrar ediyor gibi geliyor ama bu noktada da OKB'li bir zihnin aslında nasıl işlediğini görmüş oluyoruz.
Sonu çok açık bitti. O kadar açık bitti ki "eee ne olduk şimdi" diye durup bir sordum. Kitap üçleme şeklinde yazılmış zaten. Umarım sonraki kitaplarda sorularıma cevap bulabilirim.
Çerezlik, okuması rahat bir kitaptı. Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar.