Çaresiz kalmıştı Leyla da, Mecnun'da... Kavuşmak imkansızdı. Tatlı ihtiyar, sert yol gösterdi Mecnun'a:
"Git, gir şu odaya; çağır Leyla'yı."
Aklı almadı önce, pek de inanmamıştı. Ama yapacak bir şey de yoktu. Çaresiz adam, çaresiz girdi odaya. Sayıkladı günler ve gecelerce... Çıkmadı odadan, çağırdı Leyla'yı... Kırk asırdır yandığı aşkı, daha kırk vakit dolmadan işte, işte geliyordu. İşte görüyordu. Leyla, kendini arayanı çağırırcasına geliyordu. Korktu, anladı, unuttu genç adam.
Gidip sarıldı ihtiyarın eline : "İstersem olduğuna, çağırsam geldiğine göre bana aşkı öğret!"
Dedi ki ihtiyar: "Bu kâinat, aşkına yaratıldı sevgilinin. Sen aşkı ne sandın? Öyle bir istemek olsun ki kavuşmak mecbur kalsın!"
🌹🤍🌹