Şiir Kadın
@Katrece
Yazar/Şair
"Yalın Hâlde Yalnızlık" kitabının yazarı
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni/Tarih Öğretmeni
Pamukkale Üniversitesi/Tarih - Anadolu Üniversitesi/ Türk Dili ve Edebiyatı
2 Şubat
109 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uyanırsın bir sabah içinde kış, yüzünde çiçeklerle... Bir yanın bahar, bir yanın kahır. Her şeye rağmen gülümsediğin bir güne uyanırsın. İnsanlar inanır mutlu olduğuna, sen inanırsın kendine. Kahrının dışında nice şükredilecek şeyler olduğuna. Sen iman etmişsindir çünkü. İmtihan'dır ya dünyanın diğer adı. Kahrı da hoştur, lütfu da ya hani? Diline "ya sabır"dan çok "çok şükür" dolanırken dolar gözlerin. Yaralarına sürdüğün duaların "Amin"iyle elini yüzüne sürersin. Çok da layık değilsindir zaten türlü nimetlere, sonuçta sen günahkâr bir kulsundur ama Rahman rahmetini yine de esirgememiştir senden. İçinde eksik bir şey: Bir senin bildiğin ve Rabbine naz eylediğin. Yüzünde bahar, kalbinde hüzün, milyonlarca insanın içinde seni de duyduğuna inandığın Allah var ya... Her şey geçer. Kışın bittiği gibi, baharın da biteceği gibi. Senin de geçip gideceğin gibi geçer.
Ne dem bâki
Ne gâm bâki Hu!
Hayırlı Cumalar...
Katre 💧
Ayşe Mızrak
26.03.2026
Ayşe Mızrak
26.03.2026İnsan bir yeri benimsemeli, benim memleketim, demeli mesela. İnsanı benimsemeli, benim dostum, benim sevdiğim, benim çocuğum demeli...Bu, insana güven, mutluluk ve huzur veriyor. Bir yere gitmek, bir yerde yaşamaya başlamak sizi oraya ait hissettirmez. Benimsemediğiniz yer, memleketiniz; benimsemediğiniz insan dostunuz, sevdiğiniz, arkadaşınız; benimsemediğiniz ev, eviniz olmaz. İnsan, benimsemediği insanın yanında bile gurbettedir, bunun için şehir değiştirmeye gerek yok. İyelik ekinin bu kadar anlamlı bir realiteye hizmet ettiğini şimdi anlıyorum.
Ayşe Mızrak ✍️
Katre 🍂
Ayşe Mızrak ✍️
Katre 🍂Yeni Bir BenEdebiyat
Artık yeni bir ben doğurdum kendimden. Eski hâlimi vurdu bir avcı. Yakındı oysa bana en yakın, oldu bir an yabancı. Bir müddet beni misafir etti bir hancı. Sonra vurdu beni yabancı. Katiline âşık bir kadındım eskiden. Artık yeni bir ben doğurdum kendimden: İnanmayan, güvenmeyen, sevmeyen, sevemeyen. Aptalca bir gülümseme ile yüzümde, şaşkın bakışlı fakat hayretsiz bir ben doğurdum.
Ayşe Mızrak
Ayşe Mızrak