KALSIN
Adını andığımda gözlerim doluyor ya,
Akmasın gözyaşlarım kirpiklerimde kalsın.
Arada bir yanımda sandığım oluyor ya,
Bırak hasretin iliklerimlerimde kalsın.
Seni sorduklarında işte bitti diyorum,
Zor geldi bu yol ona çekti gitti diyorum,
O beni kederlere böyle itti diyorum,
Bırak elinin izi bileklerimde kalsın.
Güvenimi yıktın ya nasıl gitti zoruma,
Kızgın bir ateş idim odun attın koruma,
Herkesi davet ettin, açık ettin yoruma,
Bırak beddualarım dileklerimde kalsın.
Dostlar da sağ olsunlar kaşıyorlar yarayı,
Soruyorlar ansızın nasıl açtın arayı,
Diyorum ki zalimce yıktı geçti sarayı,
Bırak bütün sitemler eteklerimde kalsın.
Sana yol eylemiştim zorlu tüm yokuşları,
Baharı bekliyorken yaşadım ben kışları,
İçimden kaçıp gitti bütün sevinç kuşları,
Bırak sana isyanım emeklerimde kalsın.
Ayşe Mızrak
Sonra aşka dair şiirler yazıyorum, okuyorum...
Bana âşık diyorlar.
Aşık değilim ki ben, ben aşkım...
Yazıyorum, siliyorum şiirleri,
Bazen saklıyorum bazen de yakıyorum.
Kül oluyoruz kelimelerle, ikimiz savruluyoruz.
Saçmalıyorum bazen, aşk bazen saçmalamaktır.
Aşk bazen kelimeleri yakıp
Küllerinden yeni bir sen doğurmaktır.
Aşkın türlü türlü halleri var:
Hâlden hâle, aşktan aşka dönüşüyorum.
Hâsılı benden aşktan gayrı bir şey olmaz.
AŞK'LA yaratıldım ben.
HAMDOLSUN...
Toprağım aşk, suyum aşk...
Aşkla yoğruldum.
Aşkla doğruldum...
Ayşe Mızrak