Ezgi
@Katyaa
Kendinle konuşmak için bir dilin olmalı.
Bana, sanki her kadının kendi içinde kendiyle dalga geçmesini sağlayan, küçük, adını bilmediğimiz bir organı var gibi geliyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çünkü insan hayatını görür bazen bu sıkıcı pazarlarda. Pazar günleri yapamadıklarının toplamı oluverir aniden.
Öğrenmekte insanı yenileyen bir şey var. Aptal gibi görünmeyi göze alıyorsun bir kere. İncilerin dökülecek, mühim bir şey. Ve fakat bir şey öğrenirken sadece o şeyi öğrenmiyorsun. Hayatı başka bir yerinden "söküyorsun." Kendini hatta, yeniden "söküyorsun." Nasıl öğrendiğini görüyorsun.
"Bazı anlamlar, bazı yaşları bekliyor," sanırım.
Türküler hikayelerimiz, şiirlerin en gerçeği...
İnsanların türküleri kendilerinden güzel,
kendilerinden umutlu,
kendilerinden kederli,
daha uzun ömürlü kendilerinden.
Sevdim insanlardan çok türkülerini.
İnsansız yaşayabildim
türküsüz hiçbir zaman.
Hiçbir zaman beni aldatmadı türküler de.
Türküleri anladım hangi dilde söylenirse söylensin.
Bu dünyada yiyip içtiklerimin,
gezip tozduklarımın,
görüp işittiklerimin,
dokunduklarımın, anladıklarımın
hiçbiri, hiçbiri,
beni bahtiyar etmedi türküler kadar...
-Nazım Hikmet Ran