cagla
@Kayaacagla
59 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Lise yıllarımda öğretmenlerimin tavsiyesi ile Dostoyevski’nin birkaç kitabını okumuştum. Hatta bunlardan biri de Dostoyevski’nin son basamaklarından biri sayılan Suç ve Ceza idi. Aradan yıllar geçti. Yakın zamanda Stefan Zweig’in Üç Büyük Usta’sını okuyunca anladım ki Dostoyevski birkaç kitabı okunup rafa kaldırılacak bir yazar değil. Kafamda külliyatını bitirmek istediğim yazarlar arasına koydum onu da ve kronolojik sırayı gözeterek İnsancıklar’dan başladım okumaya.
Dostoyevski’nin genç yaşta yazdığı ilk kitabı. Kitap yayımlanmadan önce Bellinski kitabı okuyor ve Dostoyevski’ye övgü dolu sözler söylüyor. İlerde büyük bir yazar olacağını öngörüyor. Kitap, iki ana karakterin mektuplaşmalarından oluşuyor. Varvara ve Devuşkin. Varvara ailesini kaybedince kimsesiz kalan bir genç kız. Devuşkin de 50’li yaşlarda yalnız, 6. dereceden memur.( o dönemde Rusya’da memurlar 14 farklı şekilde derecelendiriliyormuş) Devuşkin ve Varvara aynı avluya bakan farklı dairelerde kiracılar. Devuşkin Varvara’nın koruyuculuğunu üstlenmiş. Ona hamişim, güvercinim, kızım diye hitap ediyor. En büyük dertleri fakirlik. O kadar fakirler ki ev kiralarını ödemekte zorlanıyorlar. Doğru düzgün giyecekleri yok hatta bir bardak çay içmek bile onlar için lüks. Devuşkin cebindeki son parayı bile kendisi sefalet içinde olmasına rağmen Varvara’nın ihtiyaçları için harcıyor. Aralarındaki sevgi ve merhamet mektuplar sayesinde büyüyor aslında yüzyüze de görüşüyorlar fakat yazar bu anlardan hiç bahsetmiyor. Birbirlerine bu kadar bağlanmışken Varvara’nın karşısına onunla evlenmek isteyen varlıklı bir adam çıkıyor, ona evlenme teklif ediyor, Varvara içinde bulunduğu yoksulluk ve kimsesizlikten kurtulmak için bu teklifi kabul ediyor. Ancak Devuşkin bu kararı kabullenemiyor. Onu kaybetmek istemiyor.
cagla
Merhaba ben hamiş kelimesinin dipnot belirtmek için kullanıldığını biliyorum. Orada Varvara'ya sesleniş için değil de mektubunun sonunda kısa bir not yazdığını belirtmek için kullanıyordu. Belki de benim hatam vardır yine de düzeltmek istedim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
#melikeokudu | Altıncı Koğuş ~ Anton ÇehovEdebiyat
Puan vermedi·68 syf.··
Beğendi
·2020 16. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 05 Aralık 2020 19:46
• Altıncı Koğuş'ta bir taşradaki epey kötü durumda olan, yeni bir düzene, disipline ihtiyacı olan bir hastanede çalışan doktor Andrey Yefimıç ve onun felsefeden, dinden, toplumdan bahseden konuşmalarıyla dikkatini çektiği hastası Ivan Dmitriç'in hikayesini okuyoruz. Hikayedeki temel karaterler diyebileceğimiz bu doktor ve hastasının arasında geçen konuşmalar birçok şeyi sorgulamamıza sebep oluyor bir noktada. Doktor hiç bir şeyi değiştiremem düşüncesiyle hareket eden olaylara, durumlara karşı kayıtsız kalan bir tip. Takip edilmeden doğan endişe ve tedirginlik gibi psikolojik rahatsızlıkları olan Ivan Dmitriç ise doktorun tam aksi; adaletsizliklere, kötü koşullara karşı çıkan biri.
•
• Ivan Dmitriç'in akıl hastalığına karşı bakışı, sistemdeki problemleri dile getirmesinin karşısında doktorun hapishanelere, tımarhanelere karşı aslında yine sisteme bakış açısını konuştukları kısımlarda varolan sistemin olağanlığına rağmen yöntem böyle olmasaydı keşke dediğim cümleler okudum. Altıncı Koğuş kısacık bir kitap, birkaç saatte okunabiliyor, evet. Ama okuduğum 68 sayfada cümleleri cımbızlayıp üzerine düşündüğümde akıl hastalığının kültürel tarihinden, cezaevi sistemindeki yöntemin işlevselliğinden tutup sınıf statülerine, kayıtsızlık, eşitlik, yabancılaşma kavramlarına kadar düşünecek o kadar çok şey vardı ki.
•
• Dikkatimi çeken birkaç alıntı bırakmadan önce şunları da söyleyeyim: Çehov'un 1892'de yazdığı bu kitabı okuyup günümüze dönünce hemen hiçbir şeyin değişmediğini, toplum olarak bizim de çoğu şeye doktor Andrey Yefimıç gibi kayıtsız kaldığımız gerçeği hem sinir bozucu hem de üzücü. Hemen her yorumu böyle bitiriyorum ama düşünmeye, sorgulamaya sevk eden bir kitap Altıncı Koğuş, tavsiyemdir. :)
•
• Bu incelemeye ayrıca buradan ulaşabilirsiniz:
cagla
Çok anlamlı bir yorum olmuş. Altıncı Koğuş gerçekten toplumun bütün gerçeklerini yüzümüze vuran bir kitap..
