Duygusal açıdan kimseye bağımlı olmamakla övünen, oysa aslında kendisi kadar kırılgan olan, bir köşeye çekilip kendi başına ağlayan ve kimseden yardım istemeye yanaşmayan çok insan tanıyor. Bunlar yazılı olmayan o ünlü kurala inanırlar: “Bu dünya güçlülerin dünyasıdır” ve “yalnızca en güçlü olan hayatta kalır”. Oysa bu kural geçerli olsaydı insanlar asla hayatta kalamazlardı, çünkü insan türü uzun yıllar özen ve korumaya muhtaç olarak yaşar.
Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip bela denizlerine karşı
Dur yeter! Demesi mi?
Ölmek uyumak sadece!