Yağmur
@Kayip_mum
Edebiyatsever bir genç
Okurluk deneyimlerim
26 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitapta ne eksik biliyor musunuz?
Olay veya durum. Kitapta "Amerikan rüyasında" -Bu tabir uygun düşer sanırım- yaşayan Holly'nin iç yüzü okura açılmak istenmiş fakat bizler ne karakterleri doğru düzgün ya da tutarlı bir biçimde tanıyabiliyoruz -tutarsızlık da bir tutarlılıkla anlatılabilir bu arada- ne de bir olaya şahitlik ediyoruz. Yazarın amacının bizi bir olaya çekmek olmadığının farkındayım ama hiç değilse Holly'nin yaşamını bir dergide görebileceğimizden daha detaylı görseydik sanırım daha iyi olurdu.
Reklam
Spoiler içermez, sadece birkaç karakter ismi geçirdim
İlaç gibi geldi!
Dickens'ın hep biraz abartılan bir yazar olduğunu düşündüm, yani ne kitaplar var, neden en çok okunan kitap İki Şehrin Hikayesi olsun ki!
Ama şimdi, Oliver Twist'i okuyunca anlıyorum ki Dickens'ı Dickens yapan bazı şeyler var.
Öncelikle kendisi harika bir karakter yazarı. Karakterlerin tepkileri, tutumları o karakter üzerinde hiç sırıtmıyor. Mr Bumble, Monks, Fagin gibi insanlarıb bugün bile aramızda dolaştığına adım kadar eminim.
Ayrıca insanlara, yargıya dair her şeyi apaçık ve korkusuz bir biçimde ele alması hayranlık uyandırıcı.
Yazarın diğer kitaplarını en kısa zamanda okumak isterim
Sinir atmak için okurken sinir krizi geçirdiğim kitap
-"Spoiler" içerir-
Rosie Projesi'nin başları ve sonları basit hatalar içerse de beğenilebilecek düzeydeyken yazım dili, çevirisi ve karakter çizimleri için aynısını söyleyemeyeceğim.
Yazım dili -çeviriden kaynaklanmasını diliyorum- fazla basitti ve bazı kelimeler sanki ilk kez kitap okuyan biri için yerleştirilmiş gibiydi, müstehcen sahne içermemesine rağmen içinde "s.ks" kelimesini en çok gördüğüm roman oluşuyla ilkokul öğrencilerine yönelik bir kitap olduğunu da pek zannetmiyorum.
Karakter oluşumlarıyla alakalı özellikle Rosie'yi hiç sevmedim. Başlarda "dik saçlı", "garip kıyafetli", "eşcinsel barında çalışan" biriyken birden aslında psikoloji doktorası yapan, gömlek giyen, "sosyal açıdan garip" bir dahiyi seven ve çalıştığı yerler de bar değil laboratuvar olan bir hanım kızımız oldu. Ayrıca Phil'e olan tavrı o kadar kötüydü ki okurken ben utandım.
Uzun lafın kısası eğer klişe severim, ufak mantık hataları ve basit üslup beni bozmaz diyenlerdenseniz okumanızı önerebilirim ama bunlar size uygun değilse iyi kurgulanmış çocuk klasikleri sizler -ve ben- için çok daha iyi bir seçenek olur.
Not: Gene berbat biri, Claudia <3
Tarık Buğra Küçük Ağa, vermek istediği mesajı anlatma konusunda oldukça başarılı. Yazarın bir "destan" değil "romanlardan bir roman" yazma amacına ulaşmış olduğu rahatlıkla dile getirilebilir. Kurtuluş mücadelesine olan gerçekçi ve geniş çaplı bakış açısını beğendim. Benim için kitabın beğenmediğim kısmı akıcılık unsuru. Salih'ten bahsedilen kısımların ardından -sanırım ilk 50 sayfadan sonra- kitapta akıcılık yok. Sanırım o dönemin Kurtuluş mücadelesini anlatan eserlerimizin genel sorunu bu. Dönem romancılığı çok gelişmiş sayılamayacağından insan bu eserleri okurken istemeksizin sıkılıyor ama Tarık Buğra'nın diğer öykü ve romanlarının böyle olduğunu düşünmüyorum. Fakat elbette eserin Kurtuluş mücadelesini anlatan diğer kitaplarla kıyasla daha yumuşak ve anlaşılabilir olduğu söylenebilir.
"Spoiler" içerir.
Her kitap insana ders verir; kimileri bu dersi o an anlar, kimileriyse o kitabı fark etmeden içinde taşır derler. İyi eşler ise bana unutulmaz bir ders verdi: "Bir karakter nasıl yaratılmamalı?"
Kitaptan bahsetmek lazımsa Meg'in evliliğiyle açılışı yapıyoruz. Meg'i severim ancak çocuklarıyla maceraları her ne kadar bir "rehber" olmayı amaçladıysa da oldukça sıkıcıydı.
Kitabın devamında en sevdiğim karakter Beth'in ölümü beni çok üzdü. İnsanı kahreden ise bu iyi yürekli minik kızın ölümünü Jo'dan başka kimsenin umursamamasıydı. Jo'yu çoğunlukla yapmacık bulurdum fakat oldukça iyi bir karakter gelişimi geçirdiğini reddetmek büyük hata olurdu.
Amy ise iyi görünen berbat bir karakterdi. Ablasına ve ardından kendisine -evet, aynı adam tarafından- yapılan evlilik teklifini kabul etmesi ve nazik Fred'i iğrenççe kullanma düşüncesinden sadece Laurie'nin ilgisi için vazgeçmesi düpedüz kötü bir davranıştı. Üstelik Beth'in ölümü üzerine ailesini düşünmemesi büyük bencillik.
Laurie erkeklere güven olmaz demenin en kısa ve anlaşılır yolu. Jo'yu elbette unutmalıydı ancak kız kardeşine evlilik teklifi ederek ya da Jo'nun Bhaer ile olan ilişkisini sorgulayarak yapmamalıydı.
Ancak yine de en kötüsü "mükemmel anne" Marmee olmalı. Beth'i kaybetmenin üzüntüsü ve Beth'in vasiyetini yerine getirmek için canla başla çalışan Jo bunca zorluk yaşarken yurt dışında eğlenmekten başka hiçbir şey yapmayan kızına hiçbir kırgınlık göstermemesi bir yana "maddiyatçılığından kurtulduğu için" kızını yere göğe sığdıramamasını okumak kötü bir hatıraydı.
Bhaer'i okumak çok güzeldi fakat onun Jo için iyi bir hoca mı yoksa iyi bir eş mi olması daha uygun, bilmiyorum.
Nihai sonuç dünyanın her yerinde ve her zamanında iyi taklidi yapan insanların her şeyi başarabileceği, sanırım bu da bir genç
Reklam