Züleyha
@Kayraz
Bazı coşkulu anlarımızda dünyaya doğru ve kurtarıcı yolu gösterdiğimizi söyleyip kendi kendimizi kandırıyorduk. Ama dünya böyle edebi manifestolara itibar etmiyor, kendi yanlış yolunda yürüyordu. Görünmez sürtünmeler kıvılcımlara sebep oluyordu -Zabern skandalı, Arnavutluk krizi ve beceriksiz bir gazete röportajı- ama sadece küçük tek bir kıvılcım bile o üst üste yığılmış patlayıcı maddeyi infilak ettirmeye yeterdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
dünyevi yapının ne kadar kırılgan olduğunu görmek bana çok acı veriyordu. Roland bana, "Sanat bizi, biz bireyleri belki tek tek teselli edebilir ama gerçeğe hiçbir şekilde karşı koyamaz," dedi.
zaman uyanık olma, daha da uyanık olma zamanıydı. Nefretten yana olan güçler, aşağılık doğalarına uygun olarak barışsever olanlardan daha acımasız ve daha saldırgan oluyorlardı. Bunların arkasında maddesel çıkarlar da vardı, bu yüzden bizim kuşaktan daha düşüncesiz olabiliyorlardı. Tutarsızlık her yerde kendini belli ediyordu nefrete karşı mücadele bizim savaşımızdan daha da önemliydi.
İnsan kısmı bu dünyada şair olarak yaşamak için yaratılmamıştır. Filozof olarak yaşamak için yaratılmıştır. Şairiyat bir derece-i mutedilesiyle hayata lezzet verir.
Sevdayı, gül pembesi renklerle telvin ve tasvir ederlerse de onun zımnındaki hikmet bir de çehre-i tündünü gösteriverince işte böyle facialar zuhura gelirler.