Bu yıl okuduğum en iyi kitap olmayı nasıl mı hak etti?
“Sonuç için endişelenme. İçinde doğana kalbinin filtresinden bakmaya çalış. Bir dakika sonra olacakları düşünme. Adeta son anlarını yaşıyormuşsun gibi bütün dikkatini gösterinin güzelliğine ver. Aklına gelen düşünceleri engellemeye çalışma, manzaranın önünden bir bulut gibi gelip geçmesine izin ver. Gerçeğe geri dön. Sadece gözünün önündeki ihtişamın keyfini çıkar. İçini bu güzel enerjiyle doldur.”
Hikayeler boyunca var olan soruların aslında tek bir cevaba götürdüğü sonuç cümlesi: Önemli olan bir tek an vardır o da şimdi! En önemli insan o an seninle birlikte olan insandır. Ve en önemli iş o an senin o insana iyilik etmendir. İnsanı bu dünyada yaşatan sevgidir ve sevgi Tanrı’dır. Hayatta kalmamızın, yaşama tutunmamızın sebebi bizim çabamız değil içimizde barındırdığımız sevginin gücüne sığınmamızdır.
Okumakta çok zorlandığım kitaplar serisinin önünü çekiyor. Ya karakterdeki acı ya da akıştaki yavaşlık bu kitap ve mutsuzluk ne zaman bitecek mesajı uyandırıyor.
Aslında hepimiz yaşadığımız bu dünyanın birer yabancısı değil miyiz? Akıp giderken bile aklınızın bir ucunda soru işaretleri oluşturan bir kitaptı “YABANCI”