Kübra AVCI

Kübra AVCI
Atılan güller solar geride hep taşlar kalır.
Ne bir kişiyi tanıyorum ne de beni tanıyan biri var. Sorulardan, arkadaşlıklardan, toplumdan uzak, kendi içinde dönen bir hayat. Bütün istediğim bu.
Sayfa 212·Kitabı okudu
Reklam
Zamanı bilmek, kavramak ne kadar önemli bir şeymiş meğer.
Sayfa 209·Kitabı okudu
İnsanların birbirini ilk tanımıa anındaki mesafeyi yok eden şey neydi; konuşmak mı, bir arada zaman geçirmek mi, birbirini daha iyi tanımak mı? Siz’den sen’e geçiş gibi, ne zaman ve neden öyle oldu anlaşılmayan bir şeydi bu .
Sayfa 198·Kitabı okudu
Bilen insan bilmiyormuş gibi yaşayamaz
Sayfa 191·Kitabı okudu
Hani unutmak, insan soyunun en büyük şifasıydı.
Sayfa 191·Kitabı okudu
Reklam