Kübra AVCI

Kübra AVCI
Atılan güller solar geride hep taşlar kalır.
Hikaye anlatmak, belki de insan türünün en ayırt edici özelliğiydi.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Reklam
O zaman hayatı, aşkı, ölümü, felsefeyi, edebiyatı 140 karakterlik tweet'lerle ifade eden bir kuşakla konuştuğumu daha derin kavradım. Aramızdaki uçurum kapanmayacak cinstendi.
Sayfa 162·Kitabı okudu
Şiraz'la Sadi'nin insanı nasıl tarif ettiğini not ettim defterime: "Yek katre-i hunest ve Hazar endişe", yani "Bir damla kan ve bin endişe". İşte unutmayı başaramayan insanın trajedisi bu sözlerde gizliydi. Ömrünü endişeyle tamamlamaya ve sürekli acı çekmeye mahküm olan bir zavallı ruh.
Sayfa 159·Kitabı okudu
İnsanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. Mutlu olabilmenin tek şartı "unutmayı" başarabilmektir.
Sayfa 159·Kitabı okudu
Yana yakıla bebek istediğini sanıyorsun ama aslında isteyen sen değilsin; o.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Reklam