Kübra AVCI
@Kbra259
Atılan güller solar geride hep taşlar kalır.
Şu anda okuduğu kitaplar
Meğer gülmemiş, suratının derisini acıtarak gülmeye çabalamış.
Reklam
Başıbozukluğu onurumuza yediremiyoruz.
On bir yaşında asker olmak öteki insanlardan ayrılmaktır.
Oysa “bizi anlasınlar!” diye bakıyoruz gözlerine…
“Anlarlarsa, üstümüzden atarız bu yorgunluğu, güven gelir içimize belki…” diyoruz. Dostça, hatta acıyarak da olsa, bir gülümsemeden başka hiçbir şey beklemediğimiz, sizden bir kalabalık düşününüz ki… Düşmanca bakmak bile değil, çoğu zaman, hayır, çok daha korkuncu, görmezden geliyor sizi… Sanki hiç yoksunuz, soluk almıyorsunuz, kımıldamıyorsunuz aralarına… Oysa onlara sokulmak için koşup geldiniz buraya.
Omuzlarımızın üstünde artık apolet değil, yenilginin suçunu taşıyoruz. Daha doğrusu hâlâ yaşamakta oluşun suçunu…
Reklam