"En sonunda kendimi seçmem gerektiğini öğrendim. Üzüldüğümde, kırıldığımda, öfkelendiğimde ve canım yandığında bunu geç olmadan fark etmeyi öğrendim. Ağlayan birisine sarılmak ister gibi kendime sarılmak istemeyi, şefkat göstermeyi öğrendim."
Umutsuz değil, umutla bakmak istiyorum yarınlarıma. Aslında çok şey beklemiyorum yaşamdan. Benimkisi daha çok, bana reva görülmüş olan bu yaşam karşısında, hem de bir hiç karşılığı reva görülmüş bu yaşam karşısında yeniden var olmak, yarınlarıma umutla bakmak.