Kübra Akdağ

İnsan yaratılırken onun özüne, bütün yaratılmışları idrak edebilecek bir kabiliyet konmuştur.
Reklam
Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum...
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
İnsan, Tanrıyı yok sayan bu kadar insan arasında yaşayınca umutsuzluğa kapılıyor. İnsanı yoran, pelteleştiren bu oluyor belki.
Hırslı biri değildim ben. Ama Tanrının varlığına aldırmayan insanların yaşadığı yerde, eninde sonunda seni de hırs bürüyor, gittikçe daha çok edineyim diyorsun,gittikçe daha çok.. sonunda, kendi etini,kendi kanını da yiyip tüketiyorsun..
Reklam