Kübra Büyükışıklar
@Kbrabyksklr
Türklük,hem mefkurem, hemde kanımdır.
NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE!
“ Bugün yaşamak bizimdir.”
Şu anda okuduğu kitap
Milarepa, ilk bakışta sade bir hikâye gibi görünse de, ne okuyorum ben dedirtse de okudukça insanın içine işleyen, düşündüren bir roman. Eric-Emmanuel Schmitt “Görünmezin Döngüsü” serisinin ilk kitabı olan bu eserinde bir karakterin geçmiş yaşamına yolculuğunu anlatıyor gibi görünse de daha çok insanın kendini tanıma, hatalarıyla yüzleşme ve iç huzuru arama çabasını ele alıyor bence.
Rüyalarında geçmişe giden ve amcasının (yani milarepanın can düşmanın) hatalarıylayüzleşen Simon’un yaşadığı dönüşüm, zaman zaman kendi hayatımızı ve seçimlerimizi sorgulamamıza neden oluyor. Özellikle mutluluk, özgürlük ve anlam arayışı üzerine yapılan göndermeler oldukça etkileyiciydi.
Kitabın dili oldukça akıcı bu sebeple kısa sürede bitiyor. Bazı bölümlerde anlatımın fazla sembolik olması nedeniyle yavaşladığımı hissettim doğrusu fakat kitabın vermek istediği mesaj bana göre güçlü bir mesaj olduğu için bu sembolik anlatıma şaşırmadım. Böyle güçlü bir mesaj için o sembollere ihtiyaç var.
Kendini geliştirme kitaplarından farklı olarak öğüt vermekten çok düşündüren, insanın iç dünyasına küçük bir yolculuk yapmasını sağlayan bir eser. Hayatın telaşı içinde durup kendine dönmek isteyen okurlara rahatlıkla tavsiye edebilirim. Çok beğendim diyemem ama okumaya değer bir kitap olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Şimdiden iyi okumalar dilerim.
“ Gerçek ailemiz bizi dünyaya getirenler midir, yoksa bize kendimizi değerli ve güvende hissettirenler mi? “
Yeni bir kitapla geldim. İrlanda edebiyatının bu güzel eserine popüler kültür kölesi olmayayım derken biraz geç kalmışım maalesef.
Hikayemiz, kalabalık ve yoksul bir ailede büyüyen, sevgi ve ilgi görmeye pek fırsat bulamamış küçük bir kız çocuğunun gözünden anlatılır. Bu kızcağızımızın adından hiç bahsedilmez kitapta. Annesi yeni bir doğuma hazırlanırken,babası onu yaz mevsimini geçirmesi için kırsalda yaşayan, ekonomik durumları onlardan daha iyi,uzaktan akrabaları olan çocuksuz bir çiftin (Kinsella'lar) yanına bırakır.
Bu geçici transfer (emanetlik hali) başta ürkütücü görünse de, küçük kız bu evde daha önce hiç deneyimlemediği bir şeyle karşılaşır: Koşulsuz sevgi, şefkat, özen ve huzur. Yazar bunları bize o kadar basit, abartısız olaylarla aktarmış ki kitabın beni bu kadar etkilemesine şaşırmamak lazım. Bu sevgi küçük kızımıza rutin bir banyo ile, kahvaltıda paylaşılan bir dilim ekmekle ya da gezinti esnasında bir el tutma ile gelir. Başta yadırgar fakat sonra alışır ve ister hale gelir bu sevgiyi. Bu sebeple farkında olmadan kıyaslama yapar “gerçek” ailesiyle “emanet edildiği “ aileyi.
Ancak bu sevgi kaynağı mükemmel görünen yuvanın da kendi içinde sakladığı, kelimelere dökülmeyen büyük bir kederi (bir yas hikayesini) vardır. Kinsella ailesinin tek çocuklarını trajik bir olayla kaybetmesi onlarda travma sebebi olmuştur. Başlangıçta küçük kızın üstüne titremeleri ve sevgilerini temkinli vermeleri hep kaybetme korkusundan kaynaklanır.
Kitap hakkında daha fazla ön bilgi vermeden yazımı sonlandırıyorum. Ben kitabı çok beğendim kısa olmasına rağmen çok etkileyici bir eser. Canıgönülden tavsiye ediyorum. İyi okumalar.
Yazarın bu tarzda okuduğum ilk kitabı.Kitap 100 tane kısa metinden oluşuyor. Yazarın hayatının farklı dönemlerinde farklı yerlerde deneyimlediği ve farkına vardığı konuları içeren kısa yazılar bunlar.
Yazarın kitaptaki ana mesajı hayatın nehir gibi akması, ömrün çok hızlı tükenmesidir. İnsanoğlu pişmanlık duygusuyla ömür tüketmek istemiyorsa yaşadığı ana sahip çıkmalıdır, her deneyimi iyisiyle kötüsüyle kabul etmelidir demek istiyor aslında. Güzel mesajlar içerin bir kitap bence. Düşündürüyor. Ders çıkarmamızı sağlıyor. Ayrıca rahatlamak için ideal bir kitap. Beğendim, öneririm.
Siz Masum Değilsiniz!1000Kitap
Fırından taze çıkan ekmek gibi kitabı bitirir bitirmez hemen yorumumu ekliyorum.
Bazı kitapları bitirdiğinizde hikâyeden çok hissettirdikleri kalıyor ya aklınızda Toprağa ve Güneşe Saldırmak benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Kitabı okurken kendimi sık sık öfke, hüzün ve çaresizlik arasında gidip gelirken buldum. Cezayir’in sömürgeleştirilme sürecini ve yapılan katliamları (Dahra katliamı gibi) anlatıyor ama bunu tarih kitabı gibi yapmıyor. Daha çok insanların yaşadıklarına, kaybettiklerine ve iç dünyalarına odaklanıyor. Bunu sömürge ülkesinden tarım kolonisinde çalışmaları için getirilen yoksul vatandaşlarının gözünden anlatıyor. Bu yüzden anlatılanlar çok daha gerçek ve sarsıcı geliyor. Bir diğer anlatıcı ise saldırgan sömürge askerleri. Bu kısımlar insanın midesini bulandırıyor. Yaşattıkları o vahşetten zevk almaları beni aşırı rahatsız etti. Motivasyonlarının “medeniyet getirme” olması ise sinirlerimi bozdu açıkçası.
Yazarın dili yer yer yorucuydu bunu belirtmeliyim, hatta bazı bölümlerde bilerek rahatsız ettiğinide düşündüm. Ama kitabın anlatmak istediği şey de zaten biraz buydu sanırım. Noktalama işaretinden yoksun metin duyguları olduğu gibi geçirdi bana. Okurken kendimi rahat hissedemedim ve bunun kitabın en güçlü yanlarından biri olduğunu düşünüyorum.
Yazarın fransız olup kendi ülkesinin yaptığı soykırımı bu denli gerçekçi anlatması takdir edilesi bir davranış bence. Kitap kolay okunan, akıp giden bir roman değil. Fakat son sayfayı kapattığınızda size bir şeyler bırakıyor orası kesin. Özellikle sömürgecilik, savaş ve insan doğası üzerine düşünmeyi seven okurların seveceğini düşünüyorum. Benim için etkileyici ve uzun süre unutamayacağım bir okuma oldu.
Dan Brown, Sırların Sırrı ile bu kez Avrupa’nın en gizemli şehirlerinden olan Prag’a götürüyor bizleri. Roman, bilinç ve onun potansiyeli üzerine yazılmış oldukça ilgi çekici bir kitap. Yazar alışılmış gizemli halini burada da sergilemiş.
Kitabın bende kalanları kısa özetini ve yorumunu yapmam gerekirse; Ünlü simge bilimci Robert Langdon ve yeni yol arkadaşı Noetik bilimci Dr. Katherine Solomon’ın Prag’a bir bilinç ve ölüm sonrası zaman üzerine yapılan araştırmaların konferansını yapmak için gitmesi ve orada başlarına gelen bir dizi olay kitaptaki hareketliliğin başlangıç noktası oluyor. Hikaye ilerledikçe Prag’daki anıtların, binaların ve sokak tasarımlarının aslında ne kadar büyük bir sembolizmin parçası olduğunu fark ediyorsunuz. Ayrıca bu gizemli şehrin altına inşa edilen adeta yapay beyine benzeyen tesisde geleceğe ve ulusal güvenliğe dair oldukça kullanışlı olan,rahatsız edici gerçekleri temele alan bilinç testlerinin yapılması etik sınırları ve güvenlik meselesini tartışmalı hale getiriyor. Yine yazarın Noetik Bilim (zihin gücü) ile kadim mistisizmi harmanlama biçimi oldukça düşündürücü ve hoş olmuş.
Kitabın temposu her ne kadar yüksek olsa da, zaman zaman teknoloji, ölüm ve bilinçle ilgili açıklamaların yoğunluğu hikayeyi yavaşlatabiliyor. Değiştirilemez kötü olan Rusya’nın varlığı ve hikayenin temelinde oldukça yer etmesi bence hikayeyi fazlasıyla basitleştirmiş. Bu kısımlarda biraz sıkıldım açıkçası. Ancak gizem, şifre çözme,semboloji ve bilinç araştırmaları meraklıları için adeta bir bilgi şöleni olduğunu da söylemeden geçemem. Kötü karakter gibi aktarılan Golem’in derinliği ve motivasyonu ise romanın gerilim dozunu zirvede tutuyor. Kitap tam anlamıyla bir Dan Brown klasiği. Fakat bana göre diğer kitaplarına göre biraz basit kaçmış gibi hissettim okurken.
