Kübra YILDIRIM
@Kbrayldrm
Şu anda okuduğu kitap
Varoluşun ana fikri deneyimlemektir,her şeyi bilmek değil. Bilgi ancak deneyimlediklerini analiz etme yetisi geliştirdiğinde ve diğer deneyimleyenleri yargilamayi kestiginde işe yarar kıvama gelir.Yani varoluşun katmanlarını anlamak için araçtır bilgi, ulaşılması gereken bir amaç değildir.Çünkü önemli olan bilmek değil anlamaktir.Gerçekten anladığında asla yargılamazsın. Yargilamak varoluşa aykırıdır.Her varlığı mutlak bir TEK'ten geldiği bir mekanizma da yargılamak en büyük saygısızlıktır.Kısacası varlik aslında her şeyi bilerek bedenlenir ama amaç daha fazlasını anlayabilmek olduğundan doğumla birlikte bilinci geçmiş, biriktirdiği bilgilere kapatılır.Çünkü önemli olan geçmişte anladıklarının özüne ne kadar işlediğini ölçebilmektir.Bilginin davranışa dönüşüp dönüşmediğini ölçer hayat. Varlığın yaşayacağı her kriz,yaşamı ne kadar anladığını ölçmek için özenle tasarlanır ve yaşanılan zorluk ne olursa olsun seçimleri daima yaşamın yanında olanlar varoluşun katmanlarında ilerlemeye hak kazanırlar.Yaşamın yanında olmak anlamak ile başlar ,anlamak yargılamamakla. Sonuca varmak için acele edenler hep kestirmeden gidip mutlak sonuç ararlar ama böylesine zengin anlamlarla var edilmiş evren mekanizmasında son ve sonuç aslında yoktur, değişim, dönüşüm vardır. Her son bir başlangıç, her sonuçsa varılan TEK'ten yeni bir anlama yolculuktur.
“Ekmeği aldım, bereketli olması için duamı yaptım ve ilk lokmayı ağzıma götürdüm. İşte o zaman pek bildiğim bir koku geldi burnuma. Çiftçilerin, tarım araçlarını kullananların ellerinin kokusuydu bu. Bu ekmek petrol kokuyor, demir kokuyor, saman kokuyor, olgun başak kokuyordu. Evet, eskiden olduğu gibiydi her şey. Lokmamı yutarken gözyaşlarımı tutamadım: “Ekmek ölümsüzdür, iş de ölümsüzdür!” dedim.”
