Kübra taşkanat
@Kbrtsknt
3 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Klasik Yunan mitolojisinde Narcissus adıyla bilinen bir kahraman var. Bu arkadaş bir gün ormanda dolaşırken
bir su birikintisinin yanına gelir. Egilip bakınca birden suda kendi yüzünü görür. 0 zamanlar ayna olmadıgı için yüzünü ilk defa goren Narcissus suya yansıyan çehresine âşık olur. "Ne yakışıklı adammışım ben yahu!" diyerek kendini seyre dalar ve başka hiç bir şeyle ilgilenemez
Yıllarca yemeden, içmeden orada kalır ve ölür.
Bulunduğu yere kök salarak kendi ismini taşıyan nergis çiçegine dönüşür.
Narsisistik kişilik bozuklugu da ismini bu efsaneden
almıştır. Narsistik insanlar kendilerinden başka hiç bir şeye ilgi duyamazlar. Hep en önde, en gözde ve tek olmak isterler. Empati duygulari yoktur.
Aynadaki yansımasına aşık olan bu mitolojik kahramanın hikayesini okuyunca insanın aklına ister istemez selfie modası geliyor. Ve ardından zihnimize şu soru sızıyor usulca:
Mecnun bugün yaşasa selfie çeker miydi acaba?
Reklam
Bir karikatür görmüştüm. İki koyun muhabbet ediyor. Bir tanesi mutlu bir yüzle diyor ki; "Ağılda bedavadan kalmamız ne kadar süper bir sey degil mi ya?"
Diğeri de tasdik ediyor. "Hakikaten ya! Üstelik yemek de bedava!"
Bu karikatürü görünce, "Eger size sunulan bir ürün bedavaysa, ürün sizsiniz" cümlesini hatırlıyorum.
Ve ekran başında kendimi niçin bazen "mal" gibi hissettiğimi de böylece daha iyi anlıyorum.
Teknolojik cihazlar sayesinde yüz yüze iletişim minimum seviyeye indi. Kitaplar rafa kalktı, hayal gücü zafiyet geçiriyor.
Dil düşünceden, düsünce de dilden etkileniyor. Bu durumda düşünmeyen konuşamıyor. Konuşmayan da düşünemiyor. Böylece dolaylı da olsa teknoloji kullanımı ve dil gelişimi arasında daha güçlü bir ilişki başlıyor.
İngiltere`de yapılan araştırmalar sonucunda ilkokula başlayan çocukların yaklaşık dörtte birinin tam cümle kuramadıgı saptanmış. Buna sebep olarak gösterilebilecek ilk sey ise çocukların bilgisayar ve televizyon ekranları karşısında çok zaman harcaması. Wisconsin-Madison Üniversitesi Çocuk Gelişimi bölümü tarafından yapılan başka bir araştırma sonucuna göre, televizyonun sürekli açık olduğu evlerde yaşayan çocukları konuşması gecikiyor ve bu çocuklar yeni kelimeleri ögrenekte
zorlanıyorlar. Yani arka plan sesleri çocuklarda ögrenme güçlüğü oluşturuyor
Ellerini tuttum. İçimde tuhaf ve alışık olmadığım bir his dolaştı; okyanusa, gün ışığına, atlara benziyordu. Sevgiyi andırıyordu. Bir süre düşününce bunu tarif edecek kelimeyi bulmuştum: Sevinç. :)
Reklam