Çok temkinli bir şoför olan babam "Trafiğe çıktığınızda herkesi
deli kabul edin. Her şoför her an her seyi yapabilir diye düşünün,
der. Bu, aslında, trafik kadar hayat için de geçerli bir görüş. Hayatta
herkes her an her şeyi yapabilir ve kimin ne yapabileceği benim
kontrolüm, iradem dışındadır; bana düşen, benim sorumluluğumda
olan, kim ne yaparsa yapsın orada benim ne yapacağım olur. Örneğin
bana kötü davranan sevgilimi/eşimi değiştiremem ve nitekim
herhangi birini değiştirmeyi de zaten düşünmemem gerekir; ama
bana kötü davranan sevgilimle/eşimle ilişkimi bitirebilirim. Bize
bitirme özgürlüğü tanımayan ilişki gerçek bir ilişki değildir. Buna
anne babamızla ilişkimiz de dahil.
Zihnimizde tasarladığımız şekle uymadığı
anda çocuğu bizi üzmekle suçlarız. Dört yandan herkesin çocuğa
'Öyle yapma ama, bak, anneni/ babanı/öğretmenini üzüyorsun,
dediğini duyarım. Halbuki kendisi üzgün olmayan hiçbir çocuk anne-
babasını, öğretmenini, bizim bakışımızla söylersek "bir büyüğünü
üzmez. "Anneni üzüyorsun," dediğimiz her durum için, çocuğun
neden üzgün olduğuna bakmalı. Çocuğun hislerini hiçe saymayı o
kadar kanıksamış haldeyiz ki. Çocuk da hisleriyle bağ kuramadan,
gerçek hislerinin ne olduğunu bile bilemeden, onları bastırmayı ve
yok saymayı öğrenerek büyüyor