Bizden habersiz bir sürü iyilik olurken bizden habersiz olan kötülüklere saplanıp yaşıyorduk belki de hayatımızı.Odaklandığımız her şeyi düşündükçe çoğaltıyor,dünyamız yapıyorduk.
Birini görmek,adını bilmek, selamını almak değildi ki tanışmak.Birbirimize bulaştırdığımız düşünceler , fikirler, duygular olmadan nasıl tanışıklık olsundu..Gerçek tanışma,fikrin hissini karşındakine bulaştırmak değil miydi?