Levent KEMAL
@Kemal_profound
2 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Açlık korku tanımaz, hiçbir sabır onu aşındıramaz, açlığın olduğu yerde tiksinti barınamaz; batıl inanca, itikata ve ilke diyebileceğimiz kavramlara gelince, rüzgarda savrulan saman tozundan başka bir şey değildir bunlar. Geçmek bilmeyen, ölümcül bir açlığı, çileden çıkaran ıstırabını, beraberinde getirdiği karanlık düşünceleri, gaddarlığını bilir misiniz?
Sayfa 101
Amansız bir fiziksel ihtiyaç karşısında zora koşulduklarında onlara neyin harekete sevk ettiğini, dürtülerini, kapasitelerini, zayıf yönlerini merak ederek baktım. Dizginleme? Ne vardı ki dizginlenecek. Acaba bu batıl inanç mı, tiksinti mi, korku mu, yoksa bir nevi ilksel bir gurur hissi miydi?
Sayfa 101
O benim için yalnızca bir kelimeden ibaretti. Sizin için nasıl bir isimden fazlasını ifade etmiyorsa şu an, ben de o kadarını görüp biliyorum. Onu görüyor musunuz? Hikayeyi anlayabiliyor musunuz? Herhangi bir şey görüyor musunuz? Sanki size bir rüyayı anlatmaya çalışıyorum; boşuna çabalıyorum, çünkü rüyaya ilişkin hiçbir şey, rüya hissini, çalkantılı bir isyan mücadelesiyle iç içe geçmiş o anlamsız, şaşırtıcı ve sersemletici, rüyaların özü olan o tutsak düşme hissini anlatamaz...
- Taşa oturmuş ne düşünüyorsun! diye devam etti dostum. Düşüncelerinin, birden okul kitaplarından fırlayıp çıkmış eski Yunan tanrıları gibi çevrende uçuştuğunu duyuyorsun. Ama kimse seni işitmiyor. Nihayet rahata kavuşmak, birtakım sözlere bakışlara başkalarının izlenimlerine kulak asmamak, özel tapınağının beyaz duvarlarından öteye bakmak zorunda kalmamak ne büyük mutluluk!
Sayfa 57 - e yayınları
Sevgi yalnız belli bir insana bağlılık değildir; bir tutumdur; kişinin yalnız bir sevgi nesnesine değil, bütünüyle dünyaya bağlılığını gösteren bir kişilik yapısıdır. Kişi yalnız bir tek insanı seviyor, başka her şeye karşı ilgisiz kalıyorsa, sevgisi sevgi değil, birlikte -yaşamaya bağlılık ya da yaygınlaştırılmış bir bencilliktir.
